جالبه دیشب داشتم به اتفاقهای چند ماه گذشته فکر میکردم و از اول همه چیز رو با خودم مرور کردم که ببینم جریان چی،
اول از همه قبل از هر چیزی به این نتیجه رسیدم که یکپارچگی نظم،هماهنگی،برنامه ریزی و پلان داشتن چه چیز مفید و تاثیر گذاری، یعنی همین چیزی که این برادران بسیجی، و سپاه و دار و دسته لباس شخسیهشون دارن، البته خوب اونها مجال کار، رو دارن ما اگه بخواهیم علنی برنامه ریزی کنیم و یک پارسه بشیم بیشتر از این که هست قلع و غم ممون میکنن، ولی دلیل بر این نمیشه که نعزم و هماهنگی نتونیم داشته باشیم. داشتم یه فایل گوش میکردم که حتما همتون گوشیدینش، سران سپاه عوام نیروی پلیس کنفرانس داشتن، دیدم این عوضیها منردم عوام از خودشون بهتر میشناسن، دقیقا میدونن که ما چه کارهای میخواهیم بکنیم، علتش هم اینه که از خود ما مردم تشکیل شدن ، و میدوننا که ایرانی تو چنین دوران بحرانی خیلی احساساتی بر خورد میکنه و به طور کلی نظم و یک پارچگی نداره. حالا باید دید که چه جوری میشه این یکپارچگی رو به وجود بیاریم.
مهمترین موضوع اینه که بد از ۳۰ سال ایرانیها به این نتیجه رسیدن که باید ننشست و اگه تغیراتی رو میخوان باید از جاشون بلند شن و آقا دایی رو هم بکشن و یه کاری بکنن،
حالا شروع این یه کار این بود که تا به اینجا داشتیم، ولی از الان به بد چه، آیا ما تو همی مملکت ایران و ایرانیها فقط محسن سازگارا رو داریم که بهمون خط بده، پس کجا هستن انهائ که یک امر خودشون رو روشن فکر،تحصیلکرده، مبارز،سیاسی،مخالف نظام، و به طور کلی یه سرو گردن بالاتر و بهتر از همه مردم میدونستن. الان وقتشه که پشن، باهم هماهنگ و یک پارسه شن و از خارج یا داخل این جنبش رو بهش جون بدن بهش برنامه بدن خط بدن، کانلیز کنن، نه این که هماشون بگن ما همه روشن فکر،مخالف نظام،خواهان صلح و،،، هستیم ولی چون من چپم، اون راسته اون یکی فدای هست، پس آبمون تو یه جوب نمیسر، یا حرفی که من میگم یا من نیستم، خوب اون یکی هم همین عوام میگه ، عوام این وسعت میمونیم ما جوونهای که تجربه چنین مبارزات مردمی، و آگاهی و علمش رو نداریم، ولی میخواین یه کاری بکنیم، ولی نمیدونیم که از چه تکنیکهای استفاده کنیم،
متاسفانه فکر کنم آخرش هم باید خودمون بزنیم به رود خون و خودمون به یه نتیجی برسونین این جنبش رو، فقط مراقب باشیم، که بین ما تفرقه و چند گروهی نباشه، مس پدرنمون ضعیف عمل نکنیم،
تا اینجا که خوب اومدیم خود این آقایون به اصطلاح روشن فکر و سیاسی، موندن که این جوونهای که تا دیروز بیخیال دنیا بودن و این مسائل براشون چندان مهم نبود،
الان تو خیابونهای ایران دارن شهید میشن و جنبش سبزشون تا برج ایفل هم رسیده.
فقط این نظر من نمیدونم شاید چون ایران نیستم و از بیرون گود دارم به این قضیه نگاه میکنم ،فکر میکنم که با کمبود نعزم و یکپارچگی مواجه هستیم.
ادامه دارد؟؟؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر